Gwiazdy Aeternumu

"Zacząłem grać bo szukałem gry przeglądarkowej którą mógłbym otwierać w porze lunchu i nie tracić na niej całego wieczoru. VvW dało mi dokładnie to. Ale potem odkryłem że część społeczna — klan, strategia wojen — jest ciekawsza niż własny postęp postaci."

Najważniejsza lekcja: Pierwsze 3 miesiące — najtrudniejsze nie pod względem rozgrywki, ale motywacji. Postęp wydaje się powolny. VelvetFang zaleca znalezienie klanu przed osiągnięciem poziomu 30 — odpowiedzialność społeczna utrzymuje lepiej niż jakakolwiek mechanika gry.

Ulubiona mechanika: System Alliance między klanami. "Tu zaczyna się prawdziwa dyplomacja."

"Przyszedłem z innego przeglądarkowego MMO gdzie serwery powoli umierały. Przyszedłem do VvW bez oczekiwań — i zostałem bo tu jest coś czego większość gier przeglądarkowych traci: poczucie że twój wybór ma znaczenie."

Najważniejsza lekcja: Specjalizacja ważniejsza niż wszechstronność na wczesnych poziomach. IronFang koncentrował się wyłącznie na drzewkach PvP przez pierwsze 6 miesięcy, nie rozpraszając punktów na crafting i zbieranie. Do poziomu 70 miał wyraźną przewagę na Arenie nad graczami swojego poziomu.

"Wszyscy chcą być najlepszym wojownikiem. Postanowiłem zostać najlepszym rzemieślnikiem. To unikalna nisza i klany płacą dobrze za dobrego rzemieślnika któremu można zaufać."

Najważniejsza lekcja: Ekonomiczna gra w VvW jest niedoceniana. NightHarvest generuje więcej złota na godzinę aktywnego czasu niż większość graczy PvP wyższego poziomu. "Rynek wie rzeczy których tier-listy nie pokazują."

"Pierwszy Prestiż wydał mi się najgłupszą decyzją w życiu — właśnie osiągnąłem cap poziomów, po co resetować postęp? Ale po drugim Prestiżu zrozumiałem: VvW to gra o nieskończonym doskonaleniu, nie o osiąganiu mety."

Najważniejsza lekcja: Czwarty Prestiż i dalej — gdzie różnica między graczami staje się naprawdę widoczna. Nie spieszcie się z pierwszym Prestiżem bez przygotowania.